Yavru köpeğin ısırmasını cezasız nasıl önlersin?

O minik dişler şaşırtıcı derecede keskin. Yavrun ellerine, kollarına ve ayak bileklerine dişlerini geçiriyorsa muhtemelen “ben neyi yanlış yapıyorum?” diye düşünüyorsun. Kısa cevap: hiçbir şeyi. Yavru köpeğin ağzını kullanması, genç bir köpeğin yaptığı en normal şeylerden biri. Saldırganlık değil, “kötü” bir köpeğin işareti hiç değil. Ama normal olması buna katlanman gerektiği anlamına gelmez: sakin, zorlamasız bir yaklaşımla ve biraz tutarlılıkla köpeğine nazik olmayı pekâlâ öğretebilirsin.

Yavru köpekler neden bu kadar ısırır?

Ağzını kullanmak, yavruların dünyayı keşfetme ve kendi bedenlerini tanıma biçimi. Arkasında neredeyse her zaman basit bir sebep vardır:

Yavrunun neden ısırdığını görmek, nasıl karşılık vereceğini de söyler. Diş çıkaran bir yavruya uygun bir kemirme oyuncağı lazımdır; aşırı yorulmuş olana ise eğitim değil, uyku.

Asıl hedef: ısırma kontrolü

Bu konudaki en önemli fikir şu. İlk hedefin ağzını kullanmayı bir gecede bitirmek değil, ısırma kontrolünü (ısırığın gücünü ayarlama becerisini) öğretmek.

Yavrular bunu doğal olarak kardeşlerinden öğrenir. Biri oyun sırasında fazla sert ısırınca diğeri ciyaklar ve oyunu keser. Isıran köpek sert ısırmanın eğlenceyi bitirdiğini hızla öğrenir ve daha yumuşak ısırmaya başlar. Kardeşlerinden çok erken ayrılan bir yavru bu dersin bir kısmını kaçırır ve devamını getirmek artık senin işin.

Aşağıdaki yaklaşımın önce “nazik olmayı” öğretmeye, sonra uygun kanallara yönlendirmeye odaklanmasının, ısırığı cezalandırmamasının sebebi bu. Isırma kontrolü iyi olan bir köpek, ömür boyu gerçekten daha güvenli bir köpektir.

Isırdığı anda ne yapmalı?

Tutarlılık, tek tek tekniklerden daha önemli. Bir yaklaşım seç ve evdeki herkesin her seferinde aynı şeyi yaptığından emin ol.

• İşaretle ve dur. Dişler tene değdiği an sakin ve alçak sesle “ah” ya da “hop” de ve hareketsiz kal. Kardeşinin yapacağı şeyi taklit ediyorsun. Yüksek ve dramatik ciyaklamalar bazı yavruları daha da coşturabilir, sesi kısık tut.
• Oyuncağa yönlendir. Elinin altında bir kemirme ya da çekiştirme oyuncağı bulunsun, dişler çıktığı an uzat. Bu, köpeğine sadece seni ısırmamayı değil, neyi ısıracağını öğretir. Her odada bir oyuncak bulundur.
• Nazik ağzı ödüllendir. Köpeğin yaladığında ya da ödülü yumuşakça aldığında sakince öv. İstemediğin davranışı bölmekle kalmıyor, istediğin alışkanlığı da kuruyorsun.
• Kısa bir mola ver. Isırmalar devam ediyorsa sakince kalk ve 10–20 saniyeliğine uzaklaş (ya da odadan çık). Ders şu: ten üzerinde diş, eğlencenin bittiği anlamına gelir. Sonra sessizce dön ve tekrar dene. Azarlamak yok.
• Alttaki ihtiyacı karşıla. Belli ki diş çıkarıyorsa donmuş bir kemirme oyuncağı ya da ıslatılıp dondurulmuş bir bez ver, diş etlerini rahatlatsın. Yavrun çılgın ve kontrolsüzse neredeyse kesinlikle uyku vakti gelmiştir.

Yapmaman gerekenler

Bazı eski usul tavsiyeler ısırmayı aktif olarak kötüleştirir ve yavrunun sana duyduğu güveni zedeler. Hepsini atla:

• Fiziksel ceza verme. Asla vurma, ağzını kapatıp tutma, yere bastırma ya da “alfa çevirme” yapma. Bunlar köpeğini korkutur, gerçek korku kaynaklı saldırganlığa yol açabilir ve ona ellerin ürkütücü olduğunu öğretir.
• Bağırma. Bağırmak heyecanı ya da korkuyu artırır, ikisi de işe yaramaz.
• Ellerinle sert oyun oynama. Güreşmek ya da yavrunun parmaklarını kovalayıp ısırmasına izin vermek çelişkili mesaj verir. Hedef her zaman oyuncak olsun.
• Elini hızla çekme. Elini geri çekmek çekiştirme oyununa benzer ve kovalama içgüdüsünü tetikler. Onun yerine hareketsiz kal.

Yavru ısırığı mı, gerçek saldırganlık mı? Normal yavru ısırığında beden gevşektir, kıvır kıvırdır ve ruh hâli oyuncudur. Beden katılaşmışken hırlama, sabit sert bakış, maması yanındayken ya da dinlenirken dokununca kapma veya korkudan kaynaklandığı belli olan ısırıklar farklıdır. Bunları görüyorsan tek başına uğraşmak yerine veterinerini ya da sertifikalı, zorlamasız çalışan bir eğitmen veya davranış uzmanını işin içine kat.

Yavruna kazanacağı bir zemin hazırla

Isırmayı azaltmanın en iyi yolu, onu besleyen halleri baştan engellemek. Günü iyi yönetirsen ağız hareketleri kendiliğinden azalır.

• Uykusunu koru. Yavruların çok uykuya ihtiyacı var, çoğu zaman günde 16–18 saat. “Kötü” ısırıkların büyük kısmı, kendi kendine yatışamayan aşırı yorgun bir yavrudan ibarettir. Kafeste ya da oyun alanında düzenli sessiz zaman ayarla.
• Enerjiyi doğru şekilde boşalt. Koklama yürüyüşleri, sakin oyunlar ve kısa eğitim oyunları zihinsel ve fiziksel enerjiyi harcar; köpeğin duvarlara tırmanmaz.
• Kemirme oyuncaklarını dönüşümlü tut. Güvenli ve uygun oyuncaklardan çeşitli bir set (diş çıkarma döneminde dondurulmuş olanlar dahil) bulundur ki ısırma dürtüsünün her zaman meşru bir çıkışı olsun.
• Oyunu taşmadan bitir. Köpeğinin “fazla oldu” sinyalini öğren ve aşırı heyecanlı, tamamen dişli aşamaya gelmeden önce oyunu yavaşlat.

Yavruların çoğu kalıcı dişleri çıktığında, genellikle altı yedi ay civarında, ısırmanın en kötü kısmını geride bırakır. Özellikle de sen ona tutarlı biçimde daha nazik bir yol öğrettiysen.

Nazik bir ağzı Ruffy ile öğret

Yavru ısırması bir dönem, ama şimdi kurduğun alışkanlıklar ömür boyu kalıyor. Ruffy uygulamasında ısırma kontrolü, diş çıkarma dönemi ve dürtü kontrolü üzerine zorlamasız, adım adım dersler var. Yanında da yavrunu sakin ve kendine güvenen bir hayata hazırlayan bütün temel beceriler, hepsi günde birkaç dakikada.

Ruffy’yi ücretsiz indir ve o iğne dişleri kısa seanslarla nazik bir terbiyeye dönüştür. 🐾